«Բանակ գնալուց երկու ամիս առաջ քիթը վիրահատեցինք. նարկոզից դուրս եկավ, քիթը` գիպսով, աչքերի տակ` սառույց: Հայելին վերցրեց` նայեց, սկսեց ինքն իր հետ խոսել. ասում էր` էս ի՞նչ ուռոդ ա, ոչինչ` դիմացի Էդո ջան, հեսա գիպսը կհանեն, սիրուն տղա կլինես, բանակ կգնաս», - կսկիծը սրտում պատմում էր որդեկորույս մայրը` Գայանե Մխիթարյանը, եւ հազիվ նշմարելի, սառած երջանկությունը աչքերում` կրկին վերապրում որդու հետ ապրած ակնթարթը. հիշում էր, թե ինչպես էր իր ժպտերես, կատակասեր որդին ոգեւորված մենախոսում ու իրեն հույս տալիս, որ արդեն ուղղված քիթը շուտով իրեն մի ուրիշ հմայք է տալու: Հայելին վերցրեց` նայեց, սկսեց ինքն իր հետ խոսել. ասում էր` էս ի՞նչ ուռոդ ա, ոչինչ` դիմացի Էդո ջան, հեսա գիպսը կհանեն, սիրուն տղա կլինես, բանակ կգնաս», - կսկիծը սրտում պատմում էր որդեկորույս մայրը` Գայանե Մխիթարյանը, եւ հազիվ նշմարելի, սառած երջանկությունը աչքերում` կրկին վերապրում որդու հետ ապրած ակնթարթը. հիշում էր, թե ինչպես էր իր ժպտերես, կատակասեր որդին ոգեւորված մենախոսում ու իրեն հույս տալիս, որ արդեն ուղղված քիթը շուտով ի...